Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2025/5914 E., 2026/3488 K. · 4 Haziran 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/5914 |
| Karar no | 2026/3488 |
| Karar tarihi | 4 Haziran 2026 |
Konu
Bu kararda 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 20, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 19 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 202 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İnanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan, onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı muamelenin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın, inanılan tarafından inanana geri verme (iade) şartlarını içeren borçlandırıcı bir muameledir. Bu sözleşme, tarafların hak ve borçlarını kapsayan bağımsız bir akit olup, alacak ve mülkiyetin naklinin hukuki sebebini teşkil eder. İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır. İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 20
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 19
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 202
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 292
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.