Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2026/3196 E., 2026/3683 K. · 9 Haziran 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/3196 |
| Karar no | 2026/3683 |
| Karar tarihi | 9 Haziran 2026 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 315, 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 12 ve Anayasa m. 35 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Söz konusu hüküm uyarınca; temerrüt nedeniyle açılacak tahliye davasının, kira sözleşmesinin tarafı olan kiraya veren tarafından açılması gerekir. Davacı kiraya veren, kira sözleşmesinden doğan alacaklarını temlik etmiş ise de, alacağın temlik edilmesi davacı kiraya verenin kira sözleşmesinden kaynaklanan haklarını kullanmasına, yani süresinde ödenmeyen kira bedellerinin ödenmesi için temerrüt ihtarnamesi göndermesi ve tahliye davası açmasına engel değildir. Bu durumda, davacının kira alacağı istemine ilişkin talebinin usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, davacı kiraya verenin temerrüt nedeniyle tahliye isteme hakkı da bulunmadığı yönündeki değerlendirme hukuka uygun değildir. Temerrüt nedeniyle tahliye karar verilebilmesi için; öncelikle vadesi gelmiş kira bedeli veya yan giderlerin ödenmesi için yazılı bir bildirim yapılarak süre verilmesi, bu süre içinde ödeme yapılmadığı takdirde kira sözleşmesinin feshedileceğinin bildirilmesi gerekir. Davacı kiraya veren 30.11.20 17... .12.2017 tarihli ihtarnameler ile kira bedellerinin yasal 30 günlük süre içinde ödenmesini davalıya ihtar etmiş olup, davalı kiracı ihtarnamelerin usulüne uygun tebliğ edilmediğini, davanın açılması ile ihtarnamelerden haberdar olunduğunu savunmuştur. Her iki ihtarname de, davalı kiracı şirketin daimi çalışanı/ şirket evrak memuruna şerhiyle tebliğ edilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.