Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2025/6279 E., 2026/192 K. · 14 Ocak 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/6279 |
| Karar no | 2026/192 |
| Karar tarihi | 14 Ocak 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 712, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 297 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm dosya kapsamı itibariyle davalı ...'ın vekalet görevini kötüye kullandığı, diğer davalı ...'in de vekalet görevinin kötüye kullanıldığını bilen veya bilmesi gereken kişi konumunda olduğundan iyi niyetli sayılamayacağı, bu itibarla davalıların el ve işbirliği içinde davacıyı zararlandırma kastıyla hareket ettikleri gerekçesiyle tapu iptali ve tescil davasının kabulüne, davacı taraf her ne kadar manevi tazminat isteminde bulunmuş ise de manevi zararın kişilik haklarına yönelik haksız bir saldırı dolayısıyla bir kimsenin duyduğu cismani ve manevi acı, elem, ızdırap olduğu nazara alındığında davalıların davacıya maddi zarar veren eyleminin tek başına manevi zarar oluşturmayacağı, davacı tarafça manevi zararını ispata yarar delil sunulmadığı,bu itibarla manevi tazminat isteminin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi tarafından tüm delillerin toplandığı, verilen kararda usul ve yasaya kamu düzenine aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.