Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2026/306 E., 2026/3769 K. · 11 Haziran 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/306 |
| Karar no | 2026/3769 |
| Karar tarihi | 11 Haziran 2026 |
Konu
Bu kararda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 371 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince her ne kadar davacının dava konusu havaleleri dava dışı şirkete değil davalıya gönderdiğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin de gerekçesinde ayrıca belirttiği üzre davalının hesabına yapılan havalelerin açıklamalarında paranın belediyenin hissesinin alınması amacıyla borç olarak gönderildiğinin belirtildiği, kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile diğer sözleşmelerin yüklenici sıfatıyla davacı ile arsa hissedarı dava dışı şirket arasında yapıldığı, diğer hisselerin de alınmasının kararlaştırıldığı, davalının şirketin murahhas üyesi olduğu ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği işlemleri takip ettiği sabit olup, havalelerin davalıya şirketin temsilcisi sıfatıyla gönderildiği, davalının söz konusu alacağın borçlusu olmadığı anlaşıldığından, davanın husumet (sıfat) yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden sonucu itibariyle doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin ve gerekçeye bağlı olarak davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun m. 370/4 hükmü gereğidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.