İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 12. Ceza Dairesi

2026/1862 E., 2026/5222 K. · 18 Mayıs 2026

Künye

MahkemeYargıtay 12. Ceza Dairesi
Esas no2026/1862
Karar no2026/5222
Karar tarihi18 Mayıs 2026

Konu

Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 40, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40/1. maddesinde; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir. Temyiz istemine konu kararda,“...sanığın yüzüne karış kararın tehfiminden itibaren 1 ( hafta) içerisinde mahkememize verilecek bir dilekçe veya zabıt katibine tutturulacak bir tutanak ile Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere ve temyiz edilmediği takdirde hükmün kesinleşeceğine dair verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı” şeklinde, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şekli anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterildiğinden ve sanık tarafından bu konuda bir itiraz da ileri sürülmediğinden, eski hale getirme talebi, 5271 sayılı CMK'nın 40. maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmelidir. Sanığın huzurunda verilen 17.12.2013 tarihinde tefhimle kararı öğrendiği ve tebellüğ işleminde herhangi bir usulsüzlük olmadığı anlaşıldığından eski hale getirme talebi yerinde görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.