Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2025/8185 E., 2026/3456 K. · 13 Mayıs 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/8185 |
| Karar no | 2026/3456 |
| Karar tarihi | 13 Mayıs 2026 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 282, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 278 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda, davalı borçlu ... tarafından borcun doğumundan sonra dava konusu 4 adet parselin 13.02.2013 tarihinde davalı ...'a, onun tarafından da bu parsellerden 2 tanesinin 07.03.2013 tarihinde davalı dördüncü kişi ...'e, diğer 2 tanesinin de yine 07.03.2013 tarihinde davalı dördüncü kişi ...'a devredildiği anlaşılmıştır. Dördüncü kişi konumundaki davalılar ... ile ... yönünden davanın kabulü için ivazlar arasındaki fahiş fark yeterli olmayıp kötü niyetlerinin ispatlanmış olması gerekir. Bu davalılar yönünden (İİK 282. maddesi hükmüne göre kötü niyetli üçüncü kişi) İİK 280/3. maddesinde uygulama yeri yoktur. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince, davalı dördüncü kişiler ... ile ...'ın kötüniyetli olup olmadıklarının, bir başka deyişle davalı borçlunun mali durumu ile alacaklıları ızrar kastını bilebilecek kişilerden olup olmadığının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 282
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 278
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 277
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 283
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 280
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 373
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.