Yargıtay 5. Ceza Dairesi
2025/8636 E., 2026/8723 K. · 10 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 5. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/8636 |
| Karar no | 2026/8723 |
| Karar tarihi | 10 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 59 ve 7249 sayılı Kanun m. 10 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yüklenen suçu bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği anlaşılan sanığın cezasında zincirleme suç hükümlerini içeren 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Dairemizin 27.05.2024 tarihli ve 2021/5417 Esas, 2024/6211 Karar sayılı ilamına konu ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği nazara alındığında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.09.2011 tarihli ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanmamasının ya da sınırlı uygulama yapılmasının kazanılmış hak niteliğinde olup aleyhe bozma yasağına konu olacağı gözetilmeden, aleyhe temyiz bulunmayan ilk hükümde avukatlık yetkisi ile sınırlı uygulama yapıldığı halde yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında yanılgılı şekilde 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklama kararı verilmesi, Hukuka aykırı olarak görülmüş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 59
- 7249 sayılı Kanun m. 10
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 307
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 155
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 168
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 39
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.