Yargıtay 5. Hukuk Dairesi
2026/2373 E., 2026/12573 K. · 9 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 5. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/2373 |
| Karar no | 2026/12573 |
| Karar tarihi | 9 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 14, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırma evrakının davacıların murisi ...'ye bizzat 02.05.1974 tarihinde tebliği edildiği, mirasçılık belgesi ve nüfus kaydına göre murisin soyadının ... olasına rağmen kamulaştırma evrakında ... olarak geçmiş ise de idarenin 29.12.1976 tarihli yazısında terkin aşamasında ... kelimesinin ... olarak düzeltildiği, kamulaştırma bedelinin ilgili banka şubesine depo edildiği muris ... kızı ... ile diğer tapu maliki paydaşların birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1978/551 Esas, 1979/776 Karar sayılı dosyasında tezyidi bedel davası açtıkları, bu dava ile idare tarafından aynı zamanda açılan tenkisi bedel davasının birleştirildiği ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, bu kapsamda muris ... kızı ... ile ... kızı ... ...'ın aynı kişi oldukları ve kamulaştırma evrakı hazırlanırken soyad konusunda bir harf ile maddi hata yapıldığı kanaatine ulaşıldığından, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14 üncü maddesindeki 30 günlük hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı idareler vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.