Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2026/147 E., 2026/462 K. · 9 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2026/147 |
| Karar no | 2026/462 |
| Karar tarihi | 9 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 54 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 64 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bununla birlikte, kanun yolu davası açabilmek için korunan hukuki yararın ihlal edilmiş olması gerekir. Kanun yolu başvurusunun temel şartlarından biri karardan zarar görme şartıdır (Feridun Yenisey, Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayıncılık, 9. Baskı, Ankara, 2021, s. 894-899). Olağanüstü kanun yollarının genel amacı, kesin hükmün otoritesinin ancak çok ciddi boyutta hukuka aykırılıkların bulunması hâlinde hukuk düzenince kabul görmeyerek ortadan kaldırılmasıdır. Yargısal kararın güvenilirliği ve hukuki kesinlik ilkeleri de dikkate alındığında, ancak hukuki yararın bulunması kaydıyla olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği kabul edilmelidir. Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2026 tarihli itirazının, hakkında verilen beraat hükmü kesinleşen sanık aleyhine ve sanığa isnat edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğundan bahisle yapıldığı, ancak UYAP sistemi üzerinden alınan güncel nüfus kaydında sanığın vaki itirazdan sonra 30.01.2026 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle ceza mahkûmiyeti ve mahkûmiyete bağlı tüm sonuçlar ortadan kalkacağı için yalnızca sanık açısından sonuç doğuracak olan hükmün, maddi ceza hukuku veya muhakeme hukukuna uygun olup olmadığının denetlenmesinde hukuki bir yarardan da söz edilemeyeceği, dolayısıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının konusuz kaldığı kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 54
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 64
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 74
- 5352 sayılı Kanun m. 9
- 5352 sayılı Kanun m. 12
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 6352 sayılı Kanun m. 99
- 7499 sayılı Kanun m. 37
- 7589 sayılı Kanun m. 17
- 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 28
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.