Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2026/7571 E., 2026/7787 K. · 8 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/7571 |
| Karar no | 2026/7787 |
| Karar tarihi | 8 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 314 anılmaktadır.
Karardan
Taraflar arasındaki boşanma davasının yargılaması sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve boşanmanın fer’ileri yönünden, davalı kadın vekili tarafından ise maddi ve manevi tazminat miktarları ile yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı erkek vekilince kusur belirlemesi ve boşanmanın fer’ileri yönünden temyiz kanun yoluna başvurulmuş ve dosya temyiz incelemesindeyken davacı erkek vekili tarafından 11.07.2026, davalı kadın tarafından ise 17.07.2026 tarihinde sulh protokolü sunulmuştur. 7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 30 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 314 üncü maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre, sulhun dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde Yargıtay, temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir. Buna göre, davalı kadın vekilinin boşanma hükmüne yönelik istinaf itirazının bulunmadığı, bu nedenle boşanma hükmünün istinaf aşamasında kesinleştiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan sulh hususunda İlk Derece Mahkemesince ek karar verilmesi gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.