İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi

2026/473 E., 2026/6426 K. · 24 Eylül 2026

Künye

MahkemeYargıtay 1. Hukuk Dairesi
Esas no2026/473
Karar no2026/6426
Karar tarihi24 Eylül 2026

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 513 anılmaktadır.

Karardan

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacılardan ...’ın 11.05.2023 tarihinde öldüğü, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 28.11.2025 tarihli ve 2023/106 Esas, 2025/1911 Karar sayılı kararının, ...’ın ölümünden sonra önceki vekili Avukat ...’nın hesabına 08.12.2025 tarihinde konulduğu ve 13.12.2025 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, anılan vekil tarafından davacılar adına temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmıştır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 513. maddesi uyarınca, sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça vekâlet sözleşmesi, vekâlet verenin ölümü ile kendiliğinden sona ermiş olur. Bu itibarla; davacı ...’ın mirasçılarının Av. ... tarafından temsil olunduklarını gösterir usulünce düzenlenmiş vekâletname var ise bunun temini, aksi hâlde Bölge Adliye Mahkemesinin temyize konu kararının davacı ...’ın mirasçılarına usulüne uygun şekilde tebliği ile yasal temyiz sürelerinin beklenilmesi, tebliğ mazbatalarının dosyasına eklenmesi, mirasçılar tarafından temyiz talebinde bulunulduğu takdirde temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliği suretiyle belirtilen usul işlemleri tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.