Yargıtay 5. Ceza Dairesi
2026/7129 E., 2026/9922 K. · 28 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 5. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2026/7129 |
| Karar no | 2026/9922 |
| Karar tarihi | 28 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 252 anılmaktadır.
Karardan
İncelenen dosya içeriğine göre, sanık hakkında Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan açılan davada basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2024 tarihli ve 2023/931 Esas, 2024/73 sayılı Kararı ile atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle gelen ihbar üzerine Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2025 tarihli ve 2025/179 Esas, 2025/404 sayılı Kararı ile hükmün açıklanarak sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, söz konusu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23.10.2025 tarihli ve 2025/1718 Esas, 2025/2545 sayılı Kararı ile kararın istinaf yoluna değil itiraz yasa yoluna tâbi olduğu belirtilerek dosyanın mahal mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, akabinde itiraz üzerine dosyanın 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 252/2 maddesi gereğince gönderildiği Konya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2026 tarihli ve 2025/999 Esas, 2026/163 sayılı sayılı Kararı ile talebin hükmün ihbar sonucunda açıklanmasına dair istinaf talebi, yasa yolunun istinaf olduğundan bahisle mahkumiyet kararını değerlendirme yetkisinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinde olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilerek dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.