Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2026/259 E., 2026/4628 K. · 15 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/259 |
| Karar no | 2026/4628 |
| Karar tarihi | 15 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 133, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
… tarafların ticari defter ve kayıtlarına göre, davalı tarafından düzenlenen fatura miktarının 4.392.176,33 TL, buna karşılık davacı tarafından yapılan ödeme miktarının ise 3.105.404,73 TL olduğu ve bu hali ile 31.12.2017 tarihi itibariyle davacının davalıya 1.286.771,60 TL (427.401,60 USD) borcunun bulunduğu, taraflar arasında 16.01.2017 tarihli protokol kapsamında davacı tarafından edimlerin yerine getirildiğine ilişkin herhangi bir bilgi veya belgenin bulunmadığı gibi bu yönde bir iddianın da olmadığı, protokolün bir bütün olarak değerlendirmesi sonucunda ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 133. maddesinde yazılı borcun yenilenmesine ilişkin şartların gerçekleşmediği, protokolün borcun yenilenmesi niteliğinde bulunmadığı, şartlı olarak borcun sona erdirilmesine ilişkin hükümler içerdiği, davacı tarafından taraflar arasında oluşan ticari ilişki kapsamında davalı tarafından icra takibine konu edilen cari hesaba dayalı borçlar ile karşılıksız çeklere dayalı borçların ödendiğine ilişkin herhangi bir ödeme belgesinin dosya kapsamına sunulmadığı, davacının davalıya cari hesaba dayalı olarak ve ödenmeyen davaya konu çekler nedeniyle borçlu olduğu gerekçesiyle davanın ve tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.