Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2025/297 E., 2026/463 K. · 9 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2025/297 |
| Karar no | 2026/463 |
| Karar tarihi | 9 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 142, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 140 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 357 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda her ne kadar Özel Dairenin bozma ilâmında, istinaf aşamasında dosyada fazladan delil bulunmamasına rağmen değerlendirme yapılarak sonuca gidildiği yönündeki bozma gerekçesi yerinde değil ise de İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporları ve dosya kapsamı dikkate alınarak sıra cetvelinde pay ayrılan ilk beş sıradaki alacaklıların alacaklarının muvazaalı olduğuna dair tespit yapılarak asıl ve birleşen davaların kabul edilmesine rağmen, istinaf aşamasında Bölge Adliye Mahkemesince dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporları yeterli görülmediği hâlde yeniden yargılama yapılmadan gerekirse bilirkişi raporu alınmadan ve söz konusu raporlara itibar edilmeden takip alacaklıları ile borçlu şirket arasında miktar açısından ayrıca bir inceleme yapılmasına ihtiyaç duyulmadan asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesi yerinde değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 142
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 140
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 357
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 206
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 100
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 143
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 141
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 142/A
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 373
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.