Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
2026/4242 E., 2026/3672 K. · 7 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/4242 |
| Karar no | 2026/3672 |
| Karar tarihi | 7 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 120, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 16 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu binayı kendisine ait olmayan yere davalının yaptığını, bu hususta müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini, kusurlu olmayan müvekkilinin bina bedelinden sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, ayrıca bina değerinin yüksek belirlendiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir. 2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde, dosyadaki tüm beyanlarını temyiz sebebi olarak tekrar ettiğini, müvekkilinin iyiniyetli olması nedeniyle bina bedeli ödenmeksizin el atmanın önlenmesine karar verilemeyeceğini, davacının binayı görerek taşınmazı devraldığı için kusurlu olduğunu, el atmanın önlenmesi talebinin kabulü ve kâl talebinin reddine ilişkin hükmün uygulanamayacağını, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Taraflar arasındaki uyuşmazlık; el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil istemlerine ilişkindir. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 120
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 16
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.