Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2025/403 E., 2026/484 K. · 16 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2025/403 |
| Karar no | 2026/484 |
| Karar tarihi | 16 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 373 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 112 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu anlamda Bölge Adliye Mahkemesinin talebin kabulü yönündeki değerlendirme ve gerekçesi de tek başına hüküm kurmaya elverişli görülmemiştir. Çünkü uyuşmazlık konusu taşınmazın mülkiyeti fesihle kaybedilmiş değildir; bundan çok daha önce kredi borcuna kefaletle mülkiyet sınırlandırılmış, bir başkasından alınan borcu ödemek için de taşınmaz devredilmiştir. Mülkiyetin üçüncü kişiyle yapılan inançlı işlem çerçevesinde geri alınamamasının bizatihi davalının haksız fesih eyleminden kaynaklandığını davacı ispat etmek zorunda olduğuna, mülkiyetin davalı kusuru nedeniyle geri alınamadığı ileri sürüldüğüne göre bu taşınmazla ilgili geçmişten gelen borca dair süreç bir bütün olarak gözetilmelidir, yalnızca bayilik sözleşmesi sonrası dönem üzerinden yapılan bir değerlendirmeyle sonuca varılamaz. 41. İlliyet bağının mevcut olup olmadığı yönünde yapılacak değerlendirmede; üçüncü kişiye olan borç kararlaştırılan vadesinde davacının o tarihteki mamelekine göre ödenebilir durumdaysa ve buna rağmen ödeme yapılmadıysa, yani ödeme yapmamak davacı için bir tercihse ya da davacının süreç içerisindeki davranış biçimine/alışkanlıklarına göre borç zaten vaktinde ödenmeyecekse henüz bu eylemle ilgili olarak davalının sorumlu tutulması mümkün bir zararın doğduğu kabul edilemeyecektir. Zira kimse kendi kusurunun yarattığı sonucu, başkasına yükleyemez.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.