Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
2025/2553 E., 2026/3739 K. · 8 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/2553 |
| Karar no | 2026/3739 |
| Karar tarihi | 8 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 713, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 240 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 147 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1. Somut olayda; Mahkemece ölen malikler yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma hüküm kurulması için yeterli değildir. Şöyle ki; Davalı ... vekili tarafından iki tanık bildirilmiş, tanık ... ...’ye yapılan tebligatın bilâ tebliğ iade geldiği, sonrasında gerekli araştırmanın yapılmadığı, dinlenilmesi ya da dinlenilmesinden vazgeçilmesi yolunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmıştır. Diğer tanık ...'in ihzaren celbi için yazılan müzekkere cevabında, tanığın yatalak hasta olduğundan hazır edilemediği belirtilmiş, mahkemeye gelemeyecek olan tanığın ifadesinin yerinde alınması yoluna gidilmemiş, daha sonra tanık ölmüştür. HMK’da tanığın ölümü halinde nasıl bir yol izleneceği düzenlenmemiş olsa da, bu durumun ikinci tanık listesi verilmesi yasağı yönündeki düzenlemenin istisnası olarak değerlendirilmesi gerekir. Bu husus, uygulamada kabul edildiği şekilde öngörülemeyen bir hal sayılacağından, Mahkemece davalının ölen tanığının yerine HMK'nın 240/2. maddesi uyarınca dinletmek istediği vakıayı da belirtmek suretiyle bir tanık ismi bildirmek üzere usulünce süre verilmesi, tanık bildirilmesi halinde dinlenilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu yöndeki talebin reddi ile savunma hakkını kısıtlar şekilde yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.