Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2026/224 E., 2026/487 K. · 16 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2026/224 |
| Karar no | 2026/487 |
| Karar tarihi | 16 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 102, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mağdurun bu başvuru üzerine hakkında darp raporu düzenlenmesine karşın olaydan bir gün sonra sanıktan şikâyetçi olduğu; sanığın, mağdurun kendisini evlenmeye ikna edebileceği düşüncesiyle hemen şikâyetçi olmayıp evlenmeyi kabul etmesini beklediğini savunduğu, mağdurun ise şikâyetteki gecikmenin nedenine ilişkin herhangi bir açıklamada bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mağdurun şikâyetçi olduğu gün alınan iç beden muayene raporunda cinsel saldırı bulgusuna rastlanmamıştır. Öte yandan mağdur, istinaf aşamasında şikâyetinden vazgeçmiş, sunduğu dilekçede önceki suçlayıcı beyanından dönerek olay günü sanıkla yaşadığı cinsel ilişkinin zorla gerçekleşmediğini bildirmiş, sanığın olay günü kendisini darp etmesi ve canını yakması nedeniyle ona kızdığını, yaşadığı kırgınlığı sanığa da yaşatmak amacıyla amacıyla onu itham eder şekilde beyanda bulunduğunu ifade etmiştir. Bu suretle mağdur yalnızca şikâyetinden vazgeçmekle yetinmemiş, cinsel ilişkinin rızası dışında gerçekleştiğine ilişkin önceki suçlayıcı anlatımından da dönerek bu anlatımının nedenine ilişkin açıklamalarda bulunmuş, bu hâliyle sanığın eyleminin rızası dışında gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin mağdurun anlatımında esaslı bir farklılık ortaya çıkmıştır. Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları, mağdurun olayın hemen ardından sağlık kuruluşuna başvurarak aynı olaya ilişkin darp iddiasını bildirmesine rağmen cinsel ilişkinin rızası dışında gerçekleştirildiğine dair bir anlatımının rapora yansımaması, şikâyetin ortaya çıkış biçimi, muayene bulguları ve özellikle mağdurun istinaf aşamasında önceki suçlayıcı beyanından dönerek cinsel ilişkinin zorla gerçekleşmediğini açıkça belirtmesi, hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; mahallinde ikame olunan ve tartışılan delillerin, gerekçeli/muhtemel şüphenin tamamen ortadan kaldırılması ve cinsel ilişkinin mağdurun rızası hilafına gerçekleştirildiği yönünde vicdani kanaat oluşması için yeterli olmadığı anlaşılmakla in dubio reo/şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince nitelikli cinsel saldırı suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.