Yargıtay 8. Ceza Dairesi
2026/10395 E., 2026/11132 K. · 7 Ekim 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2026/10395 |
| Karar no | 2026/11132 |
| Karar tarihi | 7 Ekim 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 245, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322 ve 6763 sayılı Kanun m. 34 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru belirlendiği, sanığın soruşturma aşamasında ikrar içeren savunması, bu savunmayı doğrulayıp destekleyen ATM kamera görüntüleri itibariyle sanığın, atılı suçu işlediğine dair kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı,gerekçeli kararda sanık hakkında verilen adli para cezasında alt sınırdan uzaklaşılmasında ''çekilen paranın miktarı ve sanıkta kaldığı süre'' şeklinde yasal ve yeterli gerekçeye yer verildiği, sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet hükmü niteliğinde bulunmadığı ancak suç tarihinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. maddesinde yer alan ''... Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.'' şeklindeki düzenlemeye ve adli sicil kaydına dayanılarak takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 245
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 6763 sayılı Kanun m. 34
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 253
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 141
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50
- 6545 sayılı Kanun m. 72
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.