Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2026/480 E., 2026/5019 K. · 24 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/480 |
| Karar no | 2026/5019 |
| Karar tarihi | 24 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 372 anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı banka şubesinde vadesiz hesabı bulunduğunu, bilgisi ve rızası dışında ilgili hesaba bağlı olarak 21.09.2020 tarihinde, 60.002,00 TL bedelli bireysel ihtiyaç kredisi tanımlandığını, krediyle ilgili 21.09.2020 tarihinde ayrı ayrı dört defa 12.800,00 TL EFT gerçekleştirildiğini, müvekkilinin davalı bankaya harcama itirazı olarak başvurduğunu, davalının internet sitesindeki bireysel internet şubesine dair işlem limit ve saatleri incelendiğinde bu saatlerde kredi ve EFT işlemlerinin yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalının internet şubesinde gerekli tedbirleri almadığını, güvenlik açığı nedeniyle müvekkilinin mağdur edildiğini, müvekkilin rızası dışında kullandırılan kredinin 36 ay vadeli, 86.896,87 TL vade sonu ödemeli olarak tanımlandığını ileri sürerek müvekkilinin bilgisi dışında kullandırılan tüketici kredisi sözleşmesinin iptali ile sözleşmeden dolayı borçlu olmadığının tespitine, davalıya ödenen taksitlerin ödeme tarihleri itibariyle tüketici kredisi faiz oranları gereğince davalıdan tahsiline, sözleşmenin iptalinin hukuken mümkün olmaması halinde müvekkilinin hesabından bilgisi ve rızası dışında çekilen kredi ile ilgili tüm masrafların müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.