Yargıtay 2. Ceza Dairesi
2026/9886 E., 2026/15969 K. · 5 Ekim 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2026/9886 |
| Karar no | 2026/15969 |
| Karar tarihi | 5 Ekim 2026 |
Konu
Bu kararda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 263 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317 anılmaktadır.
Karardan
Hükmülünün 27.06.2024 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğu anlaşılmakla; Karar tarihinde cezaevinde bulunan hükümlünün yüzüne verilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “Bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle tefhimin usûlsüz olduğu belirlenmiş ise de;adli sicil kaydına göre cezasının 03.07.2008 tarihinde yerine getirilmesi, hükümlünün en geç bu tarih itibariyle karardan haberdar olması, 20.06.2006 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27.06.2024 tarihinde temyiz etmesi karşısında, hükümlünün yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 263
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.