Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
2025/3498 E., 2026/3932 K. · 15 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/3498 |
| Karar no | 2026/3932 |
| Karar tarihi | 15 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 723, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; dava konusu taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, davacı Şirket yetkilisinin öncesinde davalı Şirket ortaklarından olup bu dönemde davalı Şirket tarafından yapı yapıldığı, yapının bir kısmının davacı Şirket taşınmazı içinde kaldığı, davacı Şirket yetkilisinin davalı Şirketteki payını 2011 yılında satarak ortaklıktan ayrıldığı, tarafların şirket olup basiretli tacir oldukları, davacı Şirketin açık bir rızası ispat edilememiş ise de yetkilisinin davalı Şirket ortağı olması nedeniyle ortaklığın devamı sırasında davalı Şirket kullanımın rızaya dayalı olduğunun kabul edilebileceği, ortaklığın sonra ermesinden sonra tarafların tacir olması nedeniyle rızanın da sona erdiğinin kabulü gerektiği, yapının taşkın yapı niteliğinde olduğu, davada kâl talebi bulunmadığından yapı bedeline hükmedilmemesinde hata bulunmadığı, davalının kendi taşınmazının davacı tarafça kullanılmasından dolayı tazminat talep etmiş ise de usulünce harcı yatırılmış karşı davasının olmadığı, hükme dayanak bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hükme yeterli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1. hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.