Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2026/4089 E., 2026/6283 K. · 23 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/4089 |
| Karar no | 2026/6283 |
| Karar tarihi | 23 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 125, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 1023 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440 anılmaktadır.
Karardan
Mahkemenin 23.06.2023 tarih ve 2022 kararıyla; davalı vekil ...’ın azilden sonra temlik yaptığı ve diğer davalı ilk el ...’in de bu hususu bildiği veya bilebilecek konumdaki kişi olduğu gözetildiğinde, ilk el ...’e yapılan temlikin yolsuz tescil niteliğinde olduğunda bir tereddüt bulunmadığı, yargılama sırasında HMK'nın 125. maddesi gereğince tapu iptali ve tescil isteğinin yöneltildiği davalılar... ile ...'nin taşınmazları edinimlerinin iyiniyetli olmadığı, böylelikle TMK'nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacakları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemizin 04.11.2024 tarihli ve 2023/5496 Esas, 2024/5922 Karar sayılı kararıyla; davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmakla davalı ...'in, adına kayıtlı 1 01... (8 86... ) parsel sayılı taşınmaz bakımından harç ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması bunun dışındaki taşınmazlar bakımından da harç ve vekalet ücretinden diğer davalılarla müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması doğru olmadığı gereğine değinilerek karar bozulmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 125
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 1023
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.