Yargıtay 20. Hukuk Dairesi
2015/10234 E., 2015/10341 K. · 3 Kasım 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 20. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/10234 |
| Karar no | 2015/10341 |
| Karar tarihi | 3 Kasım 2015 |
Konu
Bu kararda 1219 sayılı Kanun m. 71, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 2 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 21 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dava, diş tedavi ücretinin tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir. Sulh Hukuk Mahkemesince, "Davanın diş tedavi ücretinin tahsili istemine ilişkin olduğu, taraflar arasında eser sözleşmesi bulunduğu, 6100 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu" gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesince, "Uyuşmazlığın 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunundan kaynaklandığı, Kanunun 71. maddesi gereğince davaya sulh hukuk mahkemesince bakılması gerektiği" gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir. Somut olayda, davanın, davacının, davalıya diş tedavisi yaptığı, ancak ücretinin ödenmediği iddiasıyla ücretin tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir. 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 71. maddesinde “Tabipler, diş tabipleri, dişçiler ve ebeler hastalar arasında ücreti müdavattan dolayı vaki olacak ihtilafın mercii, bu ihtilafa mevzu teşkil eden meblağ miktarı ne olursa olsun Sulh Mahkemeleridir” hükmü getirilmiştir. Uyuşmazlık, diş doktoru ile hasta arasındaki diş tedavi ücretinden kaynaklandığına göre, 1219 sayılı Kanun 71. maddesi kapsamına giren uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.