Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2026/1399 E., 2026/8766 K. · 29 Eylül 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/1399 |
| Karar no | 2026/8766 |
| Karar tarihi | 29 Eylül 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 219, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 220 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 221 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öncelikle, TMK'nin 219/2, b. 3 maddesinde ''Çalışma gücünün kaybı nedeniyle ödenen tazminatlar'' edinilmiş mal olarak düzenlenmiş olup kanunen edinilmiş mal olarak düzenlenen çalışma gücü kapsamında ödenen maddi tazminatın kişisel mal olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Ancak, çalışma gücünün kaybı nedeniyle ödenen maddi tazminatlar kişinin yaşı, bakiye ömrü ile kazanç kaybı ve gelecekteki ekonomik zararları dikkate alınarak hesaplanmakta olup mal rejiminin sona erdiği tarihten sonraki döneme dek gelen kısmın denkleştirilmesi gerekir. Diğer yandan, bakıcı gideri tazminatı; haksız fiil sonucunda bedensel zarara uğrayan kişinin günlük yaşamını başkasının yardımı olmadan sürdüremez hâle gelmesi durumunda talep edilen tedavi giderleri kapsamında kabul edilen tazminat olup TMK'nin 220/, b. 2 maddesi uyarınca herhangi bir şekilde karşılıksız kazanma yoluyla elde ettiği malvarlığı değerleri kapsamında kişisel mal niteliğindedir. Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/330 E., 2015/497 K. sayılı kararına göre, kadın lehine sigorta şirketleri tarafından hem çalışma gücünün kaybı hem de bakıcı gideri nedeniyle iki farklı tazminat ödenmesine karar verildiği, ancak Mahkemece, çalışma gücünün kaybı nedeniyle ödenen maddi tazminat ile bakıcı gideri nedeniyle ödenen tazminatın miktarları ayrı ayrı gözetilmeden karar verilmesi de hatalı olmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.