Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
2014/9926 E., 2015/8766 K. · 21 Ekim 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/9926 |
| Karar no | 2015/8766 |
| Karar tarihi | 21 Ekim 2015 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 366, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 316 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 114 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davalı kiraya veren sözleşmenin 5. Maddesinin ihlal edilerek taşınmazların 3. Kişiye kullandırıldığı iddiasıyla Beyoğlu 28. Noterliğinin 28/09/2010 Tarih ve 15964 Y nolu ihtarnamesi ile sözleşmeyi feshettiğini bildirmiş ancak fesih ihtarı usulüne uygun tebliğ edilmemiştir. Türk Borçlar Kanun'unun 366. ve 316. maddeleri gereğince fesih ihtarı usulüne uygun tebliğ edilmediğinden sonuç doğurmaz. Bu sebeple kira sözleşmesi ayaktadır ve devam etmektedir. Dava konusu taşınmazların sözleşme süresince davalı tarafından davacıya kullandırılmadığı, davalının asıl davaya cevap dilekçesinde de bildirdiği üzere kendisi tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır. Kural olarak kiraya veren haksız fesih halinde kiracının uğradığı zararı ödemekle yükümlüdür. Ancak TBK.nın 114. (BK 98) maddesi göndermesi ile aynı kanunun 52. (BK 44) maddesi uyarınca kiracının da zararın artmasına neden olmaması gerekir. Bu durumda davacının sözleşme süresi ile sınırlı olarak tazminat isteme hakkı doğmuştur. Mahkemece tüm bu hususlar değerlendirilerek bu çerçevede bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 366
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 316
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 114
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 52
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.