Yargıtay 19. Ceza Dairesi
2015/2962 E., 2015/2321 K. · 3 Haziran 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2015/2962 |
| Karar no | 2015/2321 |
| Karar tarihi | 3 Haziran 2015 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 229, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 240 ve 2978 sayılı Kanun m. 1 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçunun konusunu, 213 sayılı VUK'nın 229-240 maddelerinde öngörülen fatura, sevk ve taşıma irsaliyesi, giriş ve yolcu taşıma biletleri, gider pusulası, müstahsil makbuzu, serbest meslek makbuzu, ücret bordrosu gibi mal ve hizmet alım satımına ilişkin belgelerin oluşturduğu ve suça konu kira kontratının sayılan belgelerden olmadığı, ayrıca 2978 sayılı Vergi İadesi Kanununun 1. maddesi kapsamında özel gider indirimine konu harcamalarını belgelendirmek için sahte olduğu iddia olunan kira kontratını çalıştığı işyerine vermekten ibaret eylemin, aynı Kanunun 6. maddesine göre idari yaptırıma tabi olduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24. maddesine göre idari para cezalarına mahkemelerce hükm olunması gerektiği ancak 2978 sayılı Kanunun, 01.01.2006 tarihinden geçerli olmak üzere 15.02.2006 gün ve 26081 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5454 sayılı Kanunun 10/a maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olması karşısında; belgenin, kullanma tarihi itibariyle suç teşkil etmediği ve başkaca bir yasal düzenleme de yapılmadığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 229
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 240
- 2978 sayılı Kanun m. 1
- 2978 sayılı Kanun m. 6
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 24
- 5454 sayılı Kanun m. 10
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.