Yargıtay 14. Hukuk Dairesi
2015/2217 E., 2015/7440 K. · 2 Temmuz 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 14. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/2217 |
| Karar no | 2015/7440 |
| Karar tarihi | 2 Temmuz 2015 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 1, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 598 ve 1512 sayılı Kanun m. 71/A ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 1. maddesinde mahkemelerin görevinin kanunla belirleneceği, 2. maddesinde ise dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalar ile şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi olduğu belirtilmiştir. Aynı Kanun'un 4/1-ç maddesinde, sulh hukuk mahkemesi veya sulh hukuk hakiminin bu kanun ile diğer kanunların sulh hukuk mahkemesini görevlendirdiği davaları göreceği açıklanmıştır.Somut olayda, mirasçılık belgesi verilmesi davasının çekişmeli açıldığı gözetilerek asliye hukuk mahkemesinde karara bağlanmış ise de Türk Medeni Kanununu 598. maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunun 4-(1) ç maddesi hükmü uyarınca mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davaların sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzenindendir (HMK m. 1). Yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve dosyanın görevli sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilip yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.