Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
2015/3118 E., 2015/3850 K. · 16 Nisan 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/3118 |
| Karar no | 2015/3850 |
| Karar tarihi | 16 Nisan 2015 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 299, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 338 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428 anılmaktadır.
Karardan
Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan taraflar arasındaki 1.6.2009 tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile cami minaresine baz istasyonu kurulması kararlaştırılmış olup bu hususta uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın bu vasfına göre Türk Borçlar Kanunu 299-338. maddelerine tabi olduğu tartışmasız olup mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Sözleşmenin 5. maddesine göre ;“…Sözleşmenin yenilenmeyeceği kiracı tarafından sözleşmenin sona ermesinden 3 ay önce kiralayana yazılı olarak ihbar edilmeyecek olursa işbu sözleşme ayrıca herhangi bir işleme ya da bildirime gerek olmaksızın aynı şartlarda ve süre ile kendiliğinden uzamış olur..” şartı kararlaştırılmış olup kiracı-davalı bu maddeye göre herhangi bir fesih bildiriminde bulunmamıştır. Bu durumda sözleşmenin 5. maddesi uyarınca sözleşmenin aynı şartlarda ve aynı süre ile yenilendiğinin kabulü gerekir. Sözleşmede kiracıya tanınan bu hak geçerli olup tarafları bağlayıcı niteliktedir ve davacı-kiralayan tarafından tek taraflı olarak gönderilen fesh-i ihbar ile ortadan kaldırılamaz. Mahkemece davanın bu sebeple reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 299
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 338
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.