Yargıtay 20. Hukuk Dairesi
2015/13606 E., 2015/12897 K. · 21 Aralık 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 20. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/13606 |
| Karar no | 2015/12897 |
| Karar tarihi | 21 Aralık 2015 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 366, 2828 sayılı Kanun m. 24 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 382 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Talebin dayanağı 2828 sayılı Kanunun gerek 22. gerekse 26. maddelerinde görevli ve yetkili mahkemenin hangi mahkeme olacağı gösterilmemiş ise de korunmaya muhtaç engellinin bakımının sağlanması için koruma kararı verilmesi talebinin ve davacı SHÇEK’in muhtaç engellinin bakımına ilişkin sorumluluğunun 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 366. maddesinden kaynaklanması ile bakım görevinin 2828 sayılı Kanun ile Kuruma verilmiş olması karşısında talep konusunun hukukî nitelikçe aile hukuku hükümleriyle sıkı sıkıya bağlantılı olduğu açıkça görülmektedir. Öte yandan, 4787 sayılı Kanunun 6/1-c maddesi uyarınca, aile mahkemeleri, görev alanına giren konularda, yetişkinler hakkında, sosyal hizmet kurumlarına, huzurevlerine veya benzeri yerlere yerleştirme şeklindeki tedbirleri alabileceklerinden koruma kararı talebi ile ilgili davalar aile mahkemesinin görevi kapsamındadır. Bu durumda, mahkemelerce, aile mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerekirken sulh hukuk mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasında karşılıklı görevsizlik kararı verilmiş olması usûl ve kanuna aykırı olup, aile mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararı yoksa da, sulh hukuk ve asliye hukuk mahkemelerince verilen görevsizlik kararları ile davadan çekildikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla, bu durumda uyuşmazlığın İstanbul Nöbetçi Aile Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden, bu mahkemenin yargı yeri olarak belirlenmesi gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 366
- 2828 sayılı Kanun m. 24
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 382
- 4787 sayılı Kanun m. 1
- 5133 sayılı Kanun m. 2
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 396
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 494
- 5378 sayılı Kanun m. 30
- 5579 sayılı Kanun m. 2
- 2828 sayılı Kanun m. 22
- 2828 sayılı Kanun Ek Madde 7
- 2828 sayılı Kanun m. 11
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.