Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
2015/13084 E., 2015/9808 K. · 25 Mayıs 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/13084 |
| Karar no | 2015/9808 |
| Karar tarihi | 25 Mayıs 2015 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 405, 4857 sayılı İş Kanunu m. 32 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 22 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İkramiye bireysel ya da toplu iş sözleşmeleri ile kararlaştırılabilir. İş sözleşmesinde kararlaştırılmamış olsa dahi, işverence tek taraflı olarak düzenli şekilde yapılan ikramiye ödemesinin “işyeri koşulu” olduğu kabul edilmelidir. Her durumda ikramiyelerin tek taraflı olarak işverence ortadan kaldırılması ya da azaltılması mümkün olmaz. İkramiyeler yönünden işçi aleyhine çalışma koşullarında değişiklik, 4857 sayılı Yasanın 22 nci maddesi kapsamında gerçekleştirilmelidir. İkramiye alacağı, Borçlar Kanununun 126 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre beş yıllık zamanaşımına tabidir. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanunu’nun 147 inci maddesi hükmüne göre dönemsel ödeme niteliğinde olan ikramiye için beş yıllık zamanaşımı süresi söz konusudur. Somut olayda davacı 2005 yılına kadar yılda 3 ikramiye ödendiğini iddia etmiştir. Davalı işyerinde ikramiye uygulaması bulunmadığını savunmuştur. Davacı tanıklarından ... 2003-2005 yıllarında yılda 3 ikramiye uygulaması bulunduğunu ancak sonradan kaldırıldığını, tanık .... ise 2004 yılından itibaren ikramiyelerin verilmediğini, davalı tanıkları ise ikramiye uygulaması bulunmadığını beyan etmişlerdir. İddiayı destekleyen davacı tanıklarının beyanlarının birbiriyle tam örtüşmediği gibi ikramiye uygulaması bulunduğunun somut ve inandırıcı delillerle kanıtlanmadığı halde ikramiye alacağının reddi yerine kabulü ve ayrıca ikramiyenin giydirilmiş ücret hesabında dikkate alınması hatalı olup bozma nedenidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 405
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 32
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 22
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 126
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 147
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.