Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2015/2192 E., 2015/7519 K. · 19 Şubat 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/2192 |
| Karar no | 2015/7519 |
| Karar tarihi | 19 Şubat 2015 |
Konu
Bu kararda 5521 sayılı Kanun m. 1, 6772 sayılı Kanun m. 342 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 4 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesine göre; İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulur. 5521 sayılı kanunun 1. Maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen İş Kanunu, şu an yürürlükte olan 4857 sayılı İş Kanunu’dur. Keza 4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkları, iş mahkemelerinde çözülecektir. İş mahkemesinin diğer kanunlardaki ayrık düzenlemeler hariç görevli olması için taraflar arasında iş ilişkisi bulunması gerekir. Taraflar arasındaki ilişkinin iş ilişkisi dışında diğer iş görme edimi içeren özel sözleşmeler (vekalet, eser, ortaklık gibi) olması halinde genel hukuk mahkemelerinin(görev uyuşmazlığı), statü hukuku kapsamında olması halinde ise idari yargının görevli olması (yargı yolu uyuşmazlığı) sözkonusu olacaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5521 sayılı Kanun m. 1
- 6772 sayılı Kanun m. 342
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 4
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 1
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 19
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 33
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 135
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 368
- 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu m. 4
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 23
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 554
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 5
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.