Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2003/15197 E., 2004/3592 K. · 9 Şubat 2004
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2003/15197 |
| Karar no | 2004/3592 |
| Karar tarihi | 9 Şubat 2004 |
Konu
Bu kararda 2820 sayılı Kanun m. 98, 2820 sayılı Kanun m. 104 ve Anayasa m. 69 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Anayasa'da yer verdiği bu düzenlemelerle siyasi partileri, dernek ya da benzer kurumlardan farklı ve ayrıcalıklı bir yapı olarak değerlendirdiği; kişilerin siyasi parti kurup örgütlenerek, görüş ve düşüncelerini özgürce ortaya koymalarını Anayasa güvencesi altına aldığı, bu güvencesinin sağlanması amacıyla da siyasi partilerle ilgili davalara Anayasa Mahkemesi'nin bakılmasını öngördüğü anlaşılmaktadır. Ayrıca, Anayasa'da ve Siyasi Partiler Yasası'nda, siyasi partiler hakkında açılacak davaların görüm ve çözüm yerinin adli yargı yeri olduğu konusunda bir düzenlemeye de yer verilmemiştir. Şu durumda, Anayasa kurallarının güvencesi altında kurulup örgütlenen davalı siyasi partinin, il ve ilçe örgütlerinin kuruluşlarından itibaren üç yıl geçtiği halde genel kurul toplantısını yapmamış olması olgusunun 2820 sayılı Siyasi Partiler Yasası'nın 104. maddesindeki düzenlemeye uygunluğunun değerlendirmesini yapacak olan yargı yeri adli yargı değil, Anayasa'nın 69 ve 2820 sayılı Siyasi Partiler Yasası'nın 98 ve 104. maddeleri gereğince Anayasa Mahkemesi olduğu sonucuna varılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2820 sayılı Kanun m. 98
- 2820 sayılı Kanun m. 104
- Anayasa m. 69
- 2820 sayılı Kanun m. 118
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 427
- 2908 sayılı Kanun m. 50
- Anayasa m. 68
- 2820 sayılı Kanun m. 19
- 2830 sayılı Kanun m. 118
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.