Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2001/1 E., 2003/1 K. · 27 Haziran 2003
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2001/1 |
| Karar no | 2003/1 |
| Karar tarihi | 27 Haziran 2003 |
Konu
Bu kararda 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 23, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 230 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 229 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
T.Ticaret Kanunu faturada bulunması gereken zorunlu unsurları göstermemiş ise de, V.U.K.'nun 230 uncu maddesinde asgari zorunlu unsurlar beş bent halinde sıralanmış olup, bunların arasında vade farkından bahsedilmemiştir.Ancak, 4 üncü bentte malın fiyatı da yer almış, böylece fiyatın faturada zorunlu bir unsur olduğu yasal düzenleme ile ifade edilmiştir. Öte yandan, TTK.'nün 23/1 nci maddesinde bedel ödenmiş ise, bununda fatura da gösterileceğinden bahsedilmek suretiyle TTK. yönünden de fiyatın faturada yer alması gerektiği vurgulanmıştır. Esasen, bu yönde ne uygulamada ve ne de doktrinde farklı bir yaklaşım da yoktur.O halde, fiyatın faturada yer alması gereken asli ve zorunlu bir unsur olduğu şüphesiz bulunmaktadır.Bu aşamada fiyat kavramının hukuki tavsifi üzerinde durmak gerekir. İttifakla kabul edildiği gibi fiyat, bir değer ile para birimi arasındaki ilişkidir. Bir başka ifadeyle, alım satım, veya görülen bir iş veya imalat ve yahut da bir menfaat temini bakımından bir şeyin para olarak değerini ifade eder. Fiyatla çok yakın ilişkisi olan, hatta iç içe bulunan vade farkının hukuki niteliği ise, uygulama ve doktrinde farklı görüşlerin oluşmasına neden olmuş, bu kavramın ana para faizi mi, temerrüt faizi mi, cezai şart mı, gecikme zammı mı yoksa malın bedeline eklenen bir öğe, unsur mu olduğu tartışıma konusu yapılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 23
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 230
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 229
- 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 45
- 4369 sayılı Kanun m. 81/A
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 232
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 182
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 210
- 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 10
- 2686 sayılı Kanun m. 28
- 4444 sayılı Kanun m. 13/C
- 3239 sayılı Kanun m. 136
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.