İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

2013/13668 E., 2015/11193 K. · 19 Mart 2015

Künye

MahkemeYargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas no2013/13668
Karar no2015/11193
Karar tarihi19 Mart 2015

Konu

Bu kararda 5953 sayılı Kanun m. 13 ve 5953 sayılı Kanun m. 11 anılmaktadır.

Karardan

Bilindiği üzere, 5953 sayılı Kanun’un “Rekabet memnuiyeti” başlıklı 13 üncü maddesinin 1 inci Fıkrasında “Gazeteci işverenle yaptığı mukavelede aksi zikredilmediği takdirde dışarda, basınla alakası olsun veya olmasın, başka iş tutmakta serbesttir.” hükmü mevcut olup, bu hükme göre gazeteci kural olarak mesaisini sadece bir işverene hasretme yükümlülüğü bulunmamakla birlikte, bu kuralın aksini taraflar kararlaştırabilirler. Somut olayda, davalı işverence dosyaya ibraz edilen hizmet sözleşmesinin 4 üncü maddesinde davacının bütün mesai ve faaliyetlerini işverene hasredeceği, başka bir işte çalışamayacağı, ancak yazılı talebi üzerine işverence verilecek yazılı izin ile başka bir işyerinde çalışabileceği belirtilmiştir. Davacının davalı işveren dışında başka bir işverende çalıştığı hususu, taraflar arasında ihtilaf dışıdır. Bunun yanında davalı işverence davacıya başka bir işyerinde çalışması için verilen yazılı bir izin de bulunmamaktadır. Böylelikle davacının sözleşmeye aykırı davrandığı sabittir. Davacının bu eyleminin tabi olduğu 5953 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin 3 üncü ve 4 üncü fıkralarında belirtilen haksız neden niteliğinde olup olmadığı değerlendirilmeden, dosya kapsamındaki diğer delillere göre feshin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulü hatalıdır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.