Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2014/25170 E., 2015/5940 K. · 30 Mart 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/25170 |
| Karar no | 2015/5940 |
| Karar tarihi | 30 Mart 2015 |
Konu
Bu kararda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) Geçici Madde 20, 5521 sayılı Kanun m. 1 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 1 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesinin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir. Geçici 20. madde, 506 sayılı Yasanın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde görüleceği üzere, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde Sosyal Sigortalar Kurumu'nun yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri yasa ile belirlenmiştir. 506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesi kapsamında olan davalı vakıftan yaşlılık aylığı alan davacı; 6283 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 39. maddesinde yer alan hükmün yaşlılık aylığına uygulanarak aylığının yeniden hesaplanması ile eksik ödenen aylıkların tahsilini talep etmiş olup, 5510 sayılı Kanunda yer alan kuralın uygulanması isteminden kaynaklanan uyuşmazlığın esasına girilerek, yapılacak incelemeyle sonuca varılması gereği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.