Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2004/5-146 E., 2005/7 K. · 8 Şubat 2005
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2004/5-146 |
| Karar no | 2005/7 |
| Karar tarihi | 8 Şubat 2005 |
Konu
Bu kararda 4389 sayılı Kanun m. 22, 4603 sayılı Kanun m. 1 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 202 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Gerek yasal düzenlemelerin açıklığı, gerekse öğretide kabul edildiği üzere, T.C. Ziraat Bankası personelinin 25.11.2000 tarihinden sonra memur gibi cezalandırabilmelerinin yasal dayanağının kalkmış olması karşısında, yalnızca bankanın sermayesinin Devlete ait olması nedeniyle kamu bankası statüsünü sürdürdüklerinden bahisle bu kimselerin memur gibi cezalandırılabilecekleri kabul edilemez. Kaldı ki, 4743 sayılı Yasanın yalnızca söz konusu bankaların yönetim, denetim ve tasfiye kurulu üyelerinin memur olmaktan çıkarttığı, diğer personelin memurluk statülerinin devam ettiğini kabul etmek de olanaksızdır. Zira, bir kurumun üst düzey sorumluluk taşıyan yöneticilerinin istisna tutularak memur sayılmayıp, alt düzey personelinin memur sayılmaları, temel idare hukuku ilkelerine ve yukarıda belirtilen açık yasal düzenlemeye aykırı olacaktır. Öte yandan, söz konusu banka personelinin, bir sonraki aşama olan özelleştirme aşamasında yeniden memur sayılacakları ve bunun da çelişki yaratacağını ileri sürmek de olanaksızdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4389 sayılı Kanun m. 22
- 4603 sayılı Kanun m. 1
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 202
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 279
- 4603 sayılı Kanun m. 2
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 219
- 399 sayılı KHK m. 11
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 2
- 4743 sayılı Kanun Geçici Madde 1
- 233 sayılı KHK m. 60
- 4603 sayılı Kanun Geçici Madde 1
- 4046 sayılı Kanun m. 7
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.