İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 10. Ceza Dairesi

2005/2912 E., 2005/1520 K. · 16 Şubat 2005

Künye

MahkemeYargıtay 10. Ceza Dairesi
Esas no2005/2912
Karar no2005/1520
Karar tarihi16 Şubat 2005

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 191, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 404 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 59 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin lehe kabul edilmesi durumunda, hükümlünün suç tarihi ve öncesinde uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığının ve buna bağlı olarak hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunup olunmayacağının, sözü edilen Kanunun yürürlüğe gireceği 1.4.2005 tarihinden sonra araştırılıp tartışılarak hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkında Kanun'un 10 ve 13/a maddeleri dikkate alınarak, CMUK'nın 402. maddesi uyarınca itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup, yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden, kartal İkinci Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2004 gün ve 2004/978 müteferrik sayılı kararının (BOZULMASINA), infazın durdurulmasına, hükümlünün başka suçtan hükümlü veya tutuklu değil ise serbest bırakılmasının sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, dosyanın, müteakip işlemlerin yapılması için anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı makamına TEVDİİNE, 16.2.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.