İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Ceza Dairesi

2013/439 E., 2015/22818 K. · 24 Şubat 2015

Künye

MahkemeYargıtay 11. Ceza Dairesi
Esas no2013/439
Karar no2015/22818
Karar tarihi24 Şubat 2015

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 204, 5490 sayılı Kanun m. 22 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

1-...Kasabasında evlendirme memuru olarak görev yapan sanık ... ile sanık ...'ın iştirak iradesi ile hakkında beraat kararı verilen ...'nun gerçek olmayan yaşına göre sanık ...tarafından hazırlanan sahte belgeleri kullanıp evlenme akti gerçekleştirdikten sonra bu akte ilişkin evrakları düzenleyip evlenme kütüğüne kaydını yapmak ve evlenme cüzdanı vermek şeklindeki eylemlerinde; suç tarihinde yürürlükte bulunan Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 22/2. maddesi ile Evlendirme Yönetmeliği'nin 7/2 ve 12/1. maddelerinde yer alan "Eşlerden birinin yabancı olması halinde evlendirmeye il ve ilçe belediye evlendirme memurlukları ile nüfus müdürleri yetkilidir." hükümleri uyarınca sanık ...'un yabancı birini evlendirme yetki ve görevinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan aynı Yasanın 204/2. maddesi ile hüküm kurulması, Kabule göre de; 2-Sanıkların hazırlanan gerçeğe aykırı belgelerle evlenme akti gerçekleştirip bu akte ilişkin evrakları düzenledikten sonra evlenme kütüğüne kayıt yapıp sahte evlenme cüzdanı vermek biçimindeki eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.