Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2006/10-696 E., 2006/704 K. · 8 Kasım 2006
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2006/10-696 |
| Karar no | 2006/704 |
| Karar tarihi | 8 Kasım 2006 |
Konu
Bu kararda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 26, 4857 sayılı İş Kanunu m. 77 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 55 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sosyal Sigortalar Kurumunun işverene rücu hakkının kapsamı, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesinde özel bir şekilde düzenlenmiş olup; iş kazası ya da meslek hastalığı sonucu Kurumca sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine yapılan ya da ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderler ile gelir bağlaması halinde, bu gelirlerin 22. madde de belirtilen tarifeye göre hesaplanacak peşin sermaye değerinden işverenin anılan madde kapsamında sorumluluğu, ancak iş kazası ya da meslek hastalığının, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olması halinde mümkündür. 506 sayılı Kanunun 26. maddesinin amacı; sigortalıların, iş hayatının risklerine karşı korunması ve güvenli bir ortamda çalışmalarının sağlanabilmesi için, işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatının öngördüğü tedbirlerin alınması yönünde işvereni dikkate sevk etme, buna aykırı tutum ve davranışlar karşısında ise Kurum zararının giderilmesidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 26
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 77
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 55
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 275
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.