Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2006/9117 E., 2006/9158 K. · 25 Eylül 2006
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2006/9117 |
| Karar no | 2006/9158 |
| Karar tarihi | 25 Eylül 2006 |
Konu
Bu kararda 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 52 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428 anılmaktadır.
Karardan
Bilinrdiği gibi, T.C.nin kuruluşundan önce Medeni Kanunun yürürlüğe girdiği, 6.10.1926 tarihine kadar bugün uygulanmakta olan kat mülkiyeti biçiminde olmasa bile kat ve bölümler üzerinde (hava hakkı, oda mülkiyeti) gibi haklar tesis ve tescil edilebilmekte; bu tesis ve tescil, Mecellenin 1150.maddesindeki", iki kişi beyninde arasında) müşterek bir hanenin fevkani (üst katı) birine ve tahtanisi (alt katı) diğerine ait olmak üzere..." hükmüne dayanmakta idi.Böylece, Medeni Kanundan önce bir taşınmazın arz kısmı bir kişiye; üstündeki yapı veya dikili diğer şeyler başkasına ait olabilirdi.Diğer bir deyişle ikili (çifte) mülkiyete yer (cevaz) verilebir idi.Ancak 864 Sayılı Kanunu Medeninin Sureti Meriyet ve Şekli Tatbiki Hakkında Kanun'un 39.maddesinde "Kanunu Medeninin gayrimenkul sicillerine dair olan kaidelerine göre tesisleri artık kabil olmayan ayni haklar (bir evin bir katının mülkiyeti gayrın arazısi üzerindeki ağaçların mülkiyeti ilah) tescil edilmeyip sadece ve lüzumu derecesinde işaret olunmakla iktifa olunur:" hükmünden sonra 2.fıkrada" Mezkur haklar herhangi bir sebeple muntafi olduktan sonra artık yeniden tesis edilemez.. demek suretiyle ikili mülkiyet tanınan hukuksal korumanın ilgili hakkın ortadan kalkmasıyla tasfiye edileceği öngörülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 52
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.