İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

2001/2-220 E., 2001/240 K. · 14 Mart 2001

Künye

MahkemeYargıtay Hukuk Genel Kurulu
Esas no2001/2-220
Karar no2001/240
Karar tarihi14 Mart 2001

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 278, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 550 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 558 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Şu halde, terekenin açıldığı anda terekenin borca batık olup olmadığı ölüm anında murise ait olan mallar, alacaklar ve borçlar dikkate alınarak değerlendirilmelidir. Gerek İcra İflas Kanunun 277 ve müteakip maddelerinde gösterilen borçlunun (murisin) mallarının borca yetmemesi halinde başkalarına geçmiş olan mallara muracaat imkanı ve gerekse Medeni Kanunun 558.maddesinde belirlenen murisin iadeye tabi tasarruflarına müracaat imkanı doğrudan gözetilemez. Bunlar terekenin (tesahüp) sahiplenildiğini gösteren davranışlar değildir. Zira her iki halde de mirasçının böyle bir malı sahiplenmesi mirasın açılmasından önce oluşmuş olaylardır. Ancak şartları oluştuğunda alacaklıların, gerek İcra İflas Kanunun 278.maddesi uyarınca ve gerekse Medeni Kanunun 558.maddesi uyarınca, muristen bir mal iktisap eden; fakat mirası red etmiş olan mirasçıya, muracaat edebilecekleri tabiidir. Böyle bir iddia ortaya konmadan (HUMK.74.) hakim İcra İflas Kanununun 278.maddesi uyarınca iptal davası ya da bir sav varmış gibi, davacının iktisaplarına ait tasarrufun iptal edilebileceğinden, söz ederek terekenin borca batıklığı sebebi ile davacıların borçlu olmadığının tesbitine ilişkin davayı mahkemenin reddetmesi usule ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.