Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2007/8-217 E., 2007/210 K. · 16 Ekim 2007
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2007/8-217 |
| Karar no | 2007/210 |
| Karar tarihi | 16 Ekim 2007 |
Konu
Bu kararda 298 sayılı Kanun m. 160, 298 sayılı Kanun m. 164 ve 298 sayılı Kanun m. 93 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ceza Yargılamasının amacı, somut gerçeğin ortaya çıkarılması olup bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken kendiliklerinden getirttikleri ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadırlar. Güvenilirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının veya bunun olanaklı olmaması halinde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gerekir. Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adlî Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesinde soruşturmanın, 63. maddesinde ise davaların ayrılması halinde dosyadaki belgelerin onaylı birer örneğinin ayrılan soruşturma evrakına veya dava dosyasına konulacağı belirtilmektedir. Dosya incelendiğinde, Yerel Mahkemece hükme esas alınan iddianame, tensip tutanağı, sanığın savunmalarının da yer aldığı duruşmalara ait tutanaklar, ayırma kararının verildiği duruşma tutanağı ve sandık seçmen listelerinin asıllarının dosyada bulunmadığı ve dosyaya konulan fotokopilerinin de onaysız olduğu görülmektedir. Fotokopi belgeler açıklanan kurallar çerçevesinde usulünce onaylattırılarak güvenilirliği sağlanmadan hükme dayanak alınmış olduğundan, hükmün bu usul yanılgısı nedeniyle bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.