Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2008/18-777 E., 2008/788 K. · 24 Aralık 2008
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2008/18-777 |
| Karar no | 2008/788 |
| Karar tarihi | 24 Aralık 2008 |
Konu
Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 434, 5766 sayılı Kanun m. 11 ve 5737 sayılı Kanun m. 77 anılmaktadır.
Karardan
Direnme kararını temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Av. R.. Özen’den peşin temyiz harcının alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. 25.1.1985 günlü 1984/5 Esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B. Kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan, harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir. Ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanunu’na ekli 1 sayılı tarifenin 04/06/2008 gün ve 5766 sayılı Kanunun 11.maddesiyle değişik “ “Temyiz ve itiraz harçları” ” başlıklı Ek Bölümü uyarınca, 06/06/2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvuruları sırasında, temyiz eden taraftan 60 YTL. tutarında başvuru harcının da alınması zorunludur. Anılan başvuru harcı yatırılmamıştır. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmede; Direnme kararını temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün temyiz ve Yargıtay başvuru harcından muaf olup olmadığı hususu ön sorun olarak değerlendirilmiş ve 5737 sayılı Vakıflar Kanunun 77. maddesindeki “ “...Tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim, harç ve katılım payından istisnadır.” ” Hükmünün yargı harçlarını kapsamadığı, dolayısıyla Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün anılan her iki harçtan da muaf olmadığı benimsenmiştir. Söz konusu harç eksikliklerinin tamamlanması için dosyanın Yerel Mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 434
- 5766 sayılı Kanun m. 11
- 5737 sayılı Kanun m. 77
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.