Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2008/4-734 E., 2008/766 K. · 24 Aralık 2008
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2008/4-734 |
| Karar no | 2008/766 |
| Karar tarihi | 24 Aralık 2008 |
Konu
Bu kararda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 119, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 68 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 240 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
O halde, yasa koyucu tarafından hakime oldukça geniş anlamda takdir hakkı tanımasına karşın saptanan “ “Somut olayın özelliği ve gelişimi” ” göz ardı edilerek birbirini doğrulayan iki rapora dayanılarak hüküm verilmemelidir. Öncelikle keşif dahil her türlü araştırma ve inceleme mahkemece yapılmalıdır. Çünkü resmi bilirkişilik görev ve yetkisine sahip Adli Tıp Kurumu dışında aynı konuda rapor verebilecek uzman kurumlar olarak İstanbul Teknik Üniversitesi Trafik Kürsüsü ile Karayolları Genel Müdürlüğüne bağlı “ “Fen Heyeti” ” bulunmaktadır. Hakkın teslimi ve mağduriyetin önlenmesi için yukarıda belirlenen olgular karşısında mahkemece takdir hakkı bu yönde kullanılarak anılan kurumlardan kusura ilişkin rapor alındıktan sonra hükmünü vermesi gerekirdi. Zira, hak kaybı ve mağduriyet söz konusu ise, hakim birbirini doğrulayan raporlarla da bağlı değildir. Bu bakımdan çözüm yolu bulunan hallerde hakim takdir hakkını sonuna kadar kullanmalıdır. Aksi halde biçimsellik, somut olayda olduğu gibi hakkın özünü ortadan kaldırmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 119
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 68
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 240
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 286
- 2659 sayılı Kanun m. 23
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 57
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.