İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Ceza Genel Kurulu

2008/4-165 E., 2009/18 K. · 10 Şubat 2009

Künye

MahkemeYargıtay Ceza Genel Kurulu
Esas no2008/4-165
Karar no2009/18
Karar tarihi10 Şubat 2009

Konu

Bu kararda 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 21, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50 ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 39 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Tebliğ memuru tarafından 01.05.2007 tarihinde muhatap ve onun adına tebliğ yapılabilecek kimselerin o an için adreste bulunmadıkları saptanınca, tebligat evrakının Y.Emre Mahallesi muhtarına teslim edilip imzasının alındığı, komşusuna haber verildiği ve 2 nolu haber kâğıdının hükümlünün kapısına yapıştırıldığı anlaşıldığına göre, tebliğ memurunun bu işlemlerinin, Tebligat Yasasının 21. maddesi ile Tebligat Tüzüğünün 28 ve 30. maddelerine uygun olarak gerçekleştirdiğinin kabulü gerekir. Öte yandan Yargıtay C. Başsavcılığınca, olayda aile bireylerine kötü davranma suçunun oluşmadığından bahisle öncelikle bu hususun yasa yararına bozma konusu yapılması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de; yasa yararına bozma konusu yapılmayan ve Özel Dairece değerlendirilmemiş olan bu konunun Ceza Genel Kurulunca da incelenmesi olanaklı değildir. Ayrıca yasa yararına bozma konusu dosyanın esasına ilişkin olmayıp infaz aşamasındaki bir tebligat işlemine yöneliktir. Aile bireylerine kötü davranma suçunun oluşmadığıyla ilgili olarak ise yasa yararına bozma yasa yoluna her zaman başvurulma olanağı bulunmaktadır. Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yasa yararına bozma isteminin reddine karar verilmelidir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.