İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2009/7423 E., 2009/8585 K. · 14 Mayıs 2009

Künye

MahkemeYargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas no2009/7423
Karar no2009/8585
Karar tarihi14 Mayıs 2009

Konu

Bu kararda 5464 sayılı Kanun m. 2, 5464 sayılı Kanun m. 17 ve 5464 sayılı Kanun m. 44 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Davacı dilekçesinde, dava dışı 3. kişi tarafından kredi kartının çalındığını, 3. kişinin bu kredi kartı ile davalı işyerlerinden alışveriş yaptığını, yapılan bu alışverişlerin bedellerinin kendi hesabından kesildiğini beyan ederek, 2.000 YTL alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir. Uyuşmazlık, tüketici davacı ile satıcı davalı arasındaki kredi kartı kullanımından kaynaklanmaktadır. 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Yasası'nın 2. maddesinde; kartlı sistem kuran, kart çıkaran, üye işyeri anlaşması yapan kuruluş ile üye işyerleri ve kart hamillerinin bu yasa hükümlerine tabi olduğuna, yine aynı yasanın 17. maddesinde mal ve hizmet karşılığının kredi kartı ile ödenmek istenmesi halinde üye işyerinin görev ve sorumlulukları düzenlendiğine ve görülmekte olan davada ödemeyi kredi kartı ile kabul eden davalı işyerinin sorumluluğuna dayanıldığına göre, 5464 sayılı Yasa'nın 44. maddesi gereğince uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir. Öyle ise mahkemece, tarafların sıfatları gözetilerek sözü edilen yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar vermek gerekirken, işin esasının incelenmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.