Yargıtay 4. Ceza Dairesi
2009/14 E., 2009/2362 K. · 11 Şubat 2009
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2009/14 |
| Karar no | 2009/2362 |
| Karar tarihi | 11 Şubat 2009 |
Konu
Bu kararda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 274, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun m. 1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 anılmaktadır.
Karardan
10. maddesinde "Kanunların ayrıca görevli kıldığı haller saklı kalmak üzere, iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezaları ve bunlara bağlı adli para cezaları ile bağımsız olarak hükmedilecek adli para cezalarına ve güvenlik tedbirlerine ilişkin hükümlerin uygulanması, sulh ceza mahkemelerinin görevi içindedir." 11. maddesinde "Kanunların ayrıca görevli kıldığı haller saklı kalmak üzere, sulh ceza ve ağır ceza mahkemelerinin görevleri dışında kalan dava ve işlere asliye ceza mahkemelerince bakılır." hükümleri yer almaktadır. Mahkemelerin görevleriyle ilgili hükümler yargılama usulüne ilişkin olduğundan, işlemin yapıldığı tarihte yürürlükte olan yasal mevzuat dikkate alınarak mahkemelerin görevli olup olmadıkları belirlenmelidir. İncelenen dosyada, sanık hakkında mühür bozma suçundan 01.11.2005 tarihinde kamu davası açıldığı görülmektedir. Bu durumda hangi mahkemenin görevli olacağı da usul işleminin yapıldığı (iddianamenin düzenlendiği) tarih gözetilerek belirlenmelidir. 5237 sayılı TCY'nin 203. maddesinde mühür bozma suçu için öngörülen hapis cezasının üst sınırına (3 yıl) göre davaya bakma görevi asliye ceza mahkemesine aittir. Yapılan açıklamalara göre, itiraz merciinin itirazın kabulüne ilişkin kararının hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 274
- 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun m. 1
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.