Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2014/17387 E., 2015/2735 K. · 27 Şubat 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/17387 |
| Karar no | 2015/2735 |
| Karar tarihi | 27 Şubat 2015 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438 ve 3332 sayılı Kanun m. 1 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili, müvekkiline miras yoluyla 1938 yılında ihraç edilmiş 1949-1958 dönemine ilişkin on adet tahsil edilmemiş kuponunu da ihtiva eden bir adet 20 TL nominal bedelli devlet tahvilinin intikal ettiğini, tahvillerin ödemesinden her iki davalının da sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL tahvil bedelinin kuponların üzerindeki tarihten ödeme gününe kadar işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesiyle talep sonucunu 13.906.901,93 TL'ye çıkarmıştır. Davalı vekili, dava konusu tahvilin zamanaşımına uğradığını, dava tarihinde anılan tahvilin hiçbir değer ifade etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu tahvilin 1938 tarihli 3332 sayılı Kanun kapsamında ihraç edildiği, Kanun'un 1. maddesi delaleti ile 2094 sayılı Kanun'un 10. maddesine tabi olduğunun ifade edildiği, bu maddede, faiz kupon bedellerinin tediye tarihinden itibaren 5 yıl, ana para bedelinin ise tediye tarihinden 10 yıl geçtikten sonra hazine lehine zamanaşımına uğrayacağının düzenlendiği, tahvil ve kuponların üzerinde yer alan açıklamalarda son faiz kuponunun ödeme tarihinin 01/05/1958 olduğu, buna göre en son kupon faiz ödemesinin 01/05/1963, tahvil anaparasının ise 01/05/1968 tarihine kadar ödenmesi gerektiği, dava konusu devlet tahvillerinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438
- 3332 sayılı Kanun m. 1
- 2094 sayılı Kanun m. 10
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.