İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi

2009/13562 E., 2010/3889 K. · 6 Nisan 2010

Künye

MahkemeYargıtay 1. Hukuk Dairesi
Esas no2009/13562
Karar no2010/3889
Karar tarihi6 Nisan 2010

Konu

Bu kararda 5174 sayılı Kanun m. 5, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 716 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428 anılmaktadır.

Karardan

Hemen belirtilmelidir ki, Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca borcun kaynağı haksız fiil, sözleşme ve haksız iktisaptır.Oysa taşınmazların mülkiyetinin devri konusunda ya kanundan kaynaklanan bir sebep veya protokolden veyahut iradeyi ifsat edici nitelikte hata,hile,ikrah,gabin ve vekaletin kötüye kullanılması veyahutta yolsuz tescil gibi hukuki nedenlerin bulunması iktiza etmektedir. Oysa somut olayda, çekişmeli taşınmazın mülkiyetinin devrini gerektirecek nitelikte yukarıda belirtilen hususlardan hiç biri mevcut olmayıp, davadaki dayanak ortakların odaya yapmış oldukları katkıdan ibarettir. Böylesine bir katkının da mülkiyetin devrinin sebebini teşkil etmeyeceği tartışmasızdır. Kaldı ki, 5174 Sayılı Yasada yeni kurulan odaya (somut olayda olduğu gibi) diğer odanın malik olduğu taşınmazın devrinin gerekeceğine dair bir düzenlemeye de yer verilmemiş, aksine bu yasanın 5/5 maddesi hükmünde "mevcut ticaret ve sanayi odasının ayrı odalar halinde kurulması ile ticaret ve sanayi odasına bir önceki yıl sanayiciler tarafından ödenmiş olan yıllık ve munzam aidat tutarlarının yarısı sanayi odasının organ seçimlerinin kesinleşmesinden itibaren 3 ay içinde yeni kurulan sanayi odasına devredilir" düzenlemesi öngörülmüştür.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.